ve ben şerefine içtim yalnızlıgmızın, ölüm terk edene dek bu bedeni.
nefes almıs her bahtiyar ihtiyarın son gördügü yüzdü, beni unutanlar.
unuttular. senin unutuldugun gibi. zaman kahpe arayışlarında yutarken beni,
mavi bir sabah aydınlandı penceremin ardında…
özledim uzakları. esmiş her sabahın aptal manileri oldum. ve durdum.
sana kalan sabahlarda ben yoktum..
