.Ankara.
by kurukahve
28 Aralık 2011
Ankara – Mamak
Nasıl başlanır ki ? Burada rüya yok. Öyle iple çektiğin günler, her sabah içtiğin kahve, ayaza karşı pencereden bakmak… yok.
Herşey dümdüz. Seni görerek uyandığım sabahlar, ters kabuslar gibi.
Burada tek sevebiliğim, kara gömülmüş çam ağaçları.
Koğuş diplerinden uyanan erken sabahlar kadar vahim zaman.
Sana doladığım cümleler kayıp.
İzdırap ayazlar, dağların tepesine sinmiş buz bulutları, her şey ızdırap.
Tek kaçış yolum seni düşünmek bazen.
Vakit yavaş bir hain.
ve… üşüyorum.
