.sen git.
Seni kendime itiraf edememekle başladım geceye. benim için başka bir
dünyadan, başka bir yaşamın, başka tad ve duygularının boğuşmasısın.
Belki de zaman ikimiz için pek insaflı davranamadı, belki İstanbulumun puslu kaygan sokakları şaşırttı bizi, uğursuz günlerin üzgün kahramanları gibi kaybolarak.
Herşeyi senden kaçabilmek için kurduğum bu düzenin ağırlığını daha fazla
kaldıramadım.
Ben bencil birisiyim ve bensiz mutlu olmanı istemedim.
Çizdiğim düz çizgiler, kopuk ilişkimizin yalan bir bağıydı sadece.
Sen gidiyorsun kahraman !
Gerçek dünyanın böyle olmadığını, sana ve bana ait olmadığını, laf oyunlarının hileli olduğunu kabul etmek, buna direnmemek zamanı.
Unutulmuş olasılıklar ve diğer güzellikler gibi, seni de kalbimdeki çiziklere ithaf ediyorum.
Neyse…
Hoşçakal kahraman.
